Top

Hoe word je als leuke stad een topsportstad. Je kiest een mooie zaal, je kleedt je wethouder op z’n paasbest aan en met hem bijna alle anderen. En dan hoor je de wethouder zeggen dat hij er wel een ton voor over heeft. Aandoenlijk! Helaas niet genoeg. Wie een beetje op de hoogte is van de wereld van de topsport, weet dat er met zo’n financiële injectie hoogstens de catering betaald kan worden. Maar je laat je niet direct uit het veld slaan. Topsport is vallen, weer opstaan en vooral doorgaan. Wie zei dat ook al weer: ´dromen, denken, durven, doen en doorzetten!”

In strakke, weinig aan de verbeelding overlatende bewoording schetst het welbespraakte tophoofd PR zijn somber toekomstbeeld van de sport. Zijn woorden behoorden even wel tot de meest inspirerende over topsport. Hij ontvouwde een nuchtere, no-nonsense en op het eerste gezicht realiseerbare topsportideeën, dat bij de toehoorders een behoorlijke indruk achterliet. Niet zomaar een visie van iemand uit het bedrijfsleven, maar van één voormalig (subtop) sporter. Het gaat niet over sport en zaken, maar over zakensport.

Straks hebben we de wereld vol met computer- en communicatiedeskundigen, maar zij struikelen over dertig centimeter springlat. Maar wat is topsport eigenlijk? Is het niet meer dan heel veel bewegen voor veel te veel geld ….? “Ze moeten voordat ze uitgerangeerd zijn, binnen zijn, want ze hebben geen vak geleerd”. De tijd van de sigarenzaak is er niet meer.

De stad als topsportstad. Wat voor mogelijkheden heb je om dat te verwezenlijken? Probeer het aantal topevenementen te vergroten. Niks slaperig provinciestadje. Een top(sport)stad, want er gaat niets boven. En van het één komt het ander en van het ander komt het. Voordat je het weet, zeg je: daar gebeurt wat. Niet alleen een mooi gebouw, cultuur, (top) sport en een fraai museum. Daar moet ik me vestigen! Maar je hebt partijen nodig die het betalen. Sponsoren is gewoon zaken doen! Hoezo in de skybox gezellig met een gevuld glas goede witte wijn in de hand over voetbal of basketbal lullen. Zaken zijn zaken en sport is sport.

We zijn een beetje gek aan het worden. Sportwereld, musea, scholen, zelfs de overheid zoekt sponsoring. Niets kan meer zonder. We zijn niet meer gewend onze eigen broek omhoog te houden. Er is iets mis met die broekriem. En dan zijn er nog steeds meer (top) evenementen dan dat er sponsors zijn. Het is leuk en aardig om allerlei grootse dingen binnen te halen maar het is slechts een stad met een beperkt aantal inwoners. Niet meer en niet minder. Dat is je maat. Haal je er de hele regio bij dan kom je tot misschien 1,5 miljoen. Dat is ongeveer de achtertuin van de Randstad. Oftewel: weet goed waar je grenzen liggen: op minder dan dertig centimeter dus.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s